• Inleiding
• Het doel van het leven
• Het voortbestaan en het verstand
• De delen van het verstand
• De oplossing voor het reactief verstand
• Het boek DIANETICS, de leidraad voor het menselijk verstand

Inleiding

	Het Dianetics symbool gebruikt de Griekse letter Delta als basisvorm. De strepen zijn groen voor groei en geel voor leven. De vier groene strepen symboliseren de vier onderverdelingen van de drang tot voortbestaan die in Dianetics beschreven zijn.

Vóór 1950 was de slotsom waartoe het gangbare wetenschappelijke denken gekomen was dat het verstand van de mens bestond uit zijn hersenen, te weten een verzameling cellen en neuronen en niets meer. Niet alleen nam men aan dat de vermogens van de mens niet konden worden verbeterd, maar men dacht ook dat wanneer zijn hersenschors zich gevormd had, zijn persoonlijkheid eveneens onwrikbaar vaststond. Deze theorieën waren echter foutief en als gevolg daarvan heeft de wetenschap nooit een bruikbare theorie ontwikkeld over het verstand, noch een middel om problemen van het verstand op te lossen.

Dianetics is een methodiek die kan helpen bij de verlichting van kwalen als ongewenste aandoeningen en emoties, irrationele angsten en psychosomatische ziektes (ziektes veroorzaakt of verergerd door mentale spanning). Zij wordt het nauwkeurigst omschreven als wat de ziel het lichaam aandoet via het verstand.

Net als Scientology is Dianetics gebaseerd op fundamentele principes die gemakkelijk te begrijpen zijn, duidelijk als waarheid kunnen worden aangetoond en nu nog net zo geldig zijn als toen ze in 1950 voor het eerst werden uitgebracht.

HET DOEL VAN HET LEVEN

De bondige verwoording van het doel van het leven was een van de meest fundamentele doorbraken van Dianetics: het dynamische principe van het bestaan van de mens. Dit was wat L. Ron Hubbard ontdekt had en van daaruit werden vele tot dan toe onbeantwoorde kwesties opgelost.

Wat kan worden gezien als het doel van het leven is: oneindig voortbestaan. Dat de mens probeert voort te bestaan weten we al lang, maar dat dit zijn voornaamste motivatie is, is nieuw. Men kan aantonen dat de mens als levensvorm in al zijn acties en doelstellingen gehoorzaamt aan die ene opdracht: “BESTA VOORT!”

Dit is de gemeenschappelijke noemer van alles wat leeft en hieruit kwam het beslissende antwoord voort op de kwalen en aberraties van de mens.

Toen eenmaal vastgesteld was dat “Besta voort!” de primaire drijfveer was die de verklaring gaf voor alle activiteiten van een levensvorm, was het nodig om verdere studie te maken van voortbestaan. En uit dat onderzoek kwam naar voren dat als men pijn en plezier zag als deel van de rekensom, men de noodzakelijke bestanddelen in handen had om alle activiteiten van het leven te verklaren.

Voortbestaan is niet slechts het verschil tussen leven en dood. Er zijn verschillende niveaus van voortbestaan.

Hoe beter de mens in staat is om zijn leven in goede banen te leiden en zijn niveau van voortbestaan te verhogen, hoe meer plezier, luxe en voldoening hij zal hebben.

Pijn, teleurstelling en mislukking zijn het resultaat van activiteiten die het voortbestaan niet ondersteunen.

HET VOORTBESTAAN EN HET VERSTAND

	Het tijdspoor zou, als een grove overeenkomst, vergeleken kunnen worden met een speelfilm, als die film driedimensionaal was, zevenenvijftig zintuiglijke boodschappen bevatte en volledig de reacties van de toeschouwer zou kunnen beďnvloeden.

Volgens Dianetics is het doel van het verstand het oplossen van problemen die met voortbestaan te maken hebben.

Het verstand geeft de persoon leiding bij het streven naar voortbestaan en functioneert daarbij op basis van de informatie die het ontvangt of vastlegt. Het verstand legt gegevens vast door middel van zogenaamde mentale beeldplaatjes.

Zulke plaatjes zijn in feite driedimensionaal en bevatten kleur, geluid en reuk, evenals andere zintuiglijke waarneming. Ze bevatten ook de conclusies of veronderstellingen van de persoon. Ze worden voortdurend door het verstand gemaakt, van moment tot moment. Je kunt bijvoorbeeld het plaatje bekijken van wat je vanmorgen als ontbijt hebt gegeten door je het ontbijt te herinneren; evenzo kun je je een plaatje voor de geest halen van een gebeurtenis die vorige week plaatsvond door je dit te herinneren; je kunt je zelfs iets herinneren dat veel langer geleden plaatsvond.

Mentale beeldplaatjes bestaan in feite uit energie. Ze hebben massa, ze bestaan in de ruimte, en ze volgen een zeer specifiek patroon. Het interessantste ervan is dat ze verschijnen wanneer iemand ergens aan denkt. Als je aan een bepaalde hond denkt, krijg je een plaatje van die hond.

Dit archief van opeenvolgende opnames van mentale beeldplaatjes dat tijdens iemands leven wordt opgebouwd, wordt het tijdspoor genoemd. Het tijdspoor is een zeer nauwkeurig verslag van iemands verleden. Het tijdspoor zou, als een grove overeenkomst, vergeleken kunnen worden met een speelfilm, als die film driedimensionaal was, zevenenvijftig zintuiglijke waarneming en bevatte en volledig de reacties van de toeschouwer zou kunnen beďnvloeden.

Het verstand gebruikt deze plaatjes om beslissingen te nemen die het voortbestaan bevorderen. De fundamentele motivatie van het verstand is altijd voortbestaan, ondanks dat het kan falen of een fout kan maken bij iets wat het onderneemt.

Als dat het geval is, waarom leiden de activiteiten die het verstand voorschrijft dan niet altijd tot verbeterd voortbestaan? Waarom ervaren mensen soms irrationele angsten, twijfelen ze aan hun eigen bekwaamheden of koesteren ze bepaalde negatieve emoties die niet bij de omstandigheden lijken te passen?

DE DELEN VAN HET VERSTAND

	Mentale beeldplaatjes worden in het analytisch verstand opgeslagen.

L. Ron Hubbard ontdekte dat het verstand twee duidelijk van elkaar onderscheiden delen bevat. Eén hiervan, het gedeelte waarvan men zich bewust is en dat men ook bewust gebruikt, wordt het analytisch verstand genoemd. Dat is het gedeelte van het verstand dat denkt, gegevens bekijkt, deze onthoudt en problemen oplost. Het heeft standaard-geheugenbanken die mentale beeldplaatjes bevatten en gebruikt de gegevens in deze banken om beslissingen te nemen die het voortbestaan bevorderen.

	De mentale beeldplaatjes die lichamelijke pijn en pijnlijke emotie bevatten worden in het reactief verstand opgeslagen.

Twee dingen lijken echter in de standaard- banken te worden opgenomen terwijl dat niet zo is: pijnlijke emotie en lichamelijke pijn. Tijdens momenten van intense pijn wordt de werking van het analytisch verstand stopgezet en het tweede gedeelte van het verstand, het reactief verstand, wordt ingeschakeld.

Maar de mentale beeldplaatjes die lichamelijke pijn en pijnlijke emotie bevatten worden in het reactief verstand opgeslagen.

Wanneer iemand volledig bij bewustzijn is, heeft zijn analytisch verstand de zaak volledig onder controle. Wanneer iemand geheel of gedeeltelijk “bewusteloos” is, neemt het reactief verstand geheel of gedeeltelijk de controle over. “Bewusteloosheid” kan worden veroorzaakt door de schok van een ongeluk, de narcose bij een operatie, de pijn van een verwonding of de ijltoestand bij een ziekte.

Wanneer iemand “bewusteloos” is, legt het reactief verstand nauwkeurig alle percepties van die gebeurtenis vast, inclusief wat er rondom de persoon gebeurt of wordt gezegd. Het neemt ook alle pijn op en legt dit mentale beeldplaatje vast in zijn eigen geheugenbanken, niet beschikbaar voor de bewuste herinnering van de persoon en niet onder zijn directe controle. Ofschoon het kan lijken dat iemand als gevolg van een ongeluk bewusteloos is en zich niet bewust is van datgene wat er rondom hem gebeurt, is het reactief verstand in werkelijkheid druk bezig alles voor toekomstig gebruik op te nemen.

Het reactief verstand legt geen herinneringen vast zoals we deze kennen. Het legt bepaalde typen mentale beeldplaatjes vast, engrammen genaamd. Deze engrammen zijn een volledige opname tot op het laatste nauwkeurige detail van iedere perceptie die aanwezig is op een moment van gedeeltelijke of volledige “bewusteloosheid”.

Hier is een voorbeeld van een engram: een vrouw krijgt een klap in haar gezicht en valt. Ze raakt “bewusteloos”. Ze krijgt trappen in haar zij en krijgt te horen dat ze een bedriegster is, dat ze niet deugt, dat ze altijd van gedachten verandert. Tijdens dit alles wordt een stoel omgegooid. In de keuken loopt een kraan. Buiten op straat passeert een auto.

Het engram bevat een doorlopend verslag van al deze percepties.

Het probleem met het reactief verstand is dat het “denkt” in gelijkheden, het ene is gelijk aan het andere. De “gedachtengang” is A=A=A=A=A. De berekening van een reactief verstand over dit engram zou zijn: de pijn van de trap is gelijk aan de pijn van de klap is gelijk aan het vallen van de stoel is gelijk aan de passerende auto is gelijk aan de kraan is gelijk aan het feit dat ze een bedriegster is is gelijk aan het feit dat ze niet deugt is gelijk aan het feit dat ze van gedachten verandert is gelijk aan de toon van de stem van de man die haar sloeg is gelijk aan de emotie is gelijk aan een bedriegster is gelijk aan een lopende kraan is gelijk aan de pijn van de trap is gelijk aan de lichamelijke gewaarwording op de plaats waar ze werd getrapt is gelijk aan de vallende stoel is gelijk aan het van gedachten veranderen is gelijk aan ... Waarom doorgaan? Iedere perceptie in dit engram is gelijk aan iedere andere perceptie in dit engram.

In de toekomst zal ze, als haar huidige omgeving genoeg overeenkomsten vertoont met de elementen uit het engram, ervaren dat het engram weer in werking gesteld wordt. Als op een avond bijvoorbeeld de kraan loopt en ze hoort buiten het geluid van een passerende auto en op hetzelfde moment scheldt haar man (de man in het engram) haar uit over iets in een soortgelijke toon als in het oorspronkelijke engram, dan kan ze pijn in haar zij krijgen (op de plaats waar ze eerder was getrapt). En de woorden die in het engram werden gesproken, kunnen ook opdrachten worden in het heden; ze kan het gevoel krijgen dat ze niet deugt of het idee krijgen dat ze altijd van gedachten verandert. Het reactief verstand vertelt de vrouw dat ze zich op gevaarlijk terrein bevindt. Als ze blijft waar ze is, kan de pijn op de plekken waar ze werd verwond veranderen in een vatbaarheid voor ziektes of zelfs in een chronische ziekte. Dit verschijnsel van het “ontwaken” van het oude engram wordt restimulatie genoemd.

Het reactief verstand is geen hulpmiddel bij het voortbestaan vanwege de heel goede reden dat het, ondanks dat het stevig genoeg is om gedurende pijn en “bewusteloosheid” te blijven werken, niet erg intelligent is. De pogingen van het reactief verstand “te voorkomen dat iemand in gevaar raakt” door de inhoud van het engram aan hem op te leggen, kan de oorzaak zijn van niet-geëvalueerde, onbewuste en ongewenste angsten, emoties, pijnen en psychosomatische ziekten; zonder dit alles is men veel beter af.

DE OPLOSSING VOOR HET REACTIEF VERSTAND

	Het reactief verstand kan onbewuste en ongewenste angsten, emoties, pijnen en psychosomatische ziekten veroorzaken; zonder dit alles is men veel beter af.

Na de ontdekking van het bestaan van het reactief verstand en de engrammen daarin, ontwikkelde L. Ron Hubbard zeer exacte technieken om het aan te pakken. Deze technieken kunnen daadwerkelijk de inhoud van het reactief verstand “uitwissen” en het vermogen van de opnamen om de persoon zonder zijn bewuste kennis te beďnvloeden, uitschakelen. Daarnaast maakt het dat deze voorheen verborgen herinneringen voor de persoon beschikbaar komen als herinnering in zijn analytisch verstand. De effectiviteit van deze technieken, die in veel gevallen verbazingwekkend is, is gedurende meer dan een halve eeuw van toepassingen gedocumenteerd in een grote hoeveelheid praktijk-geschiedenissen.

HET BOEK DIANETICS, DE LEIDRAAD VOOR HET MENSELIJK VERSTAND

In 1950 heeft L. Ron Hubbard deze technieken beschreven in het boek Dianetics. Het bevat een precies beschrijving welke voor iedereen te leren is. Het vormde een doorbraak op het gebied van het menselijk verstand en vandaag de dag zijn er meer dan 20 miljoen exemplaren van verkocht in meer dan 150 landen. Veel mensen passen dagelijks de technieken toe om hun medemensen te helpen sterker en gelukkiger te worden.